Vaktiyle padişahın biri kendisine bir vezir seçmek ister ve sarayına kocaman bir kapı yaptırır. Kapının üzerine onlarca kilit yerleştirmiş; kimi sürgülü, kimi halka kilit, kimi de başka türlü… Kapı baştan aşağı kilitlerle doluymuş.
Padişah, vezir adaylarını tek tek huzuruna çağırmış. İlk adaya, “Eğer vezirim olmak istiyorsan, bu kapıyı hiçbir anahtar, levye veya alet kullanmadan açmalısın” demiş.
Aday kapıya bakmış ve, “Bu imkânsızdır. Anahtarla bile saatler sürer” demiş. Padişah: “Peki, sen çık, diğeri gelsin.”
Sonraki adaylar da aynı cevabı vermiş. Hepsi çaresizliğe kapılmış.
En son aday gelmiş. Padişah aynı şartı ona da söylemiş. Aday kapıya dikkatlice bakmış, sonra da, “Devletli Sultanım, aklım der ki: ‘Bu kapı böyle açılmaz.’ Ama bize düşen denemektir” demiş. Elini kapıya uzatıp hafifçe ittiğinde kapının kolayca açıldığını görmüş. Meğer kilitlerin hiçbiri kapalı değilmiş.
Hikmet;
Cenâb-ı Hakk’ın rızasının hangi amelde gizli olduğunu biz bilemeyiz. Belki bir vakit namazda, belki bir yetimin başını okşamakta, belki susuz bir kediye su vermekte, belki de yolda hiç tanımadığımız birine selam vermekte gizlidir.
O hâlde bize düşen; kapı kapalı mı, açık mı demeden imanımızın ve duamızın gereğini yapmaktır. Çünkü dua, her kapıyı açar.
Gönül Notu: “Kapılar kilitli görünse de, dua eden için hepsi açıktır.”
Allah, hastalarımıza şifa dertlilerimize deva versin.Amin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder