Musa Peygamber bir akar su kenarında
tefekkür halindeyken, karşıdan gelen ve ağzında bir tane bulunan karıncayı takibe başlar. Karınca bir müddet yürür, ondan sonra akan su dalgacıklarına kendisini bırakır. Bilahare kıyıya yakın bir toprak adasına geçer, orada da biraz yürüdükten sonra, bir deliğe girer. Kısa bir müddet eğlendikten sonra, ağzı boş bir şekilde delikten dışarı çıktığını görür.
Allâh’ın Peygamberi, karıncanın ağzındaki taneyi merak saikasiyla, bir çubukla o deliği kazmaya başlar. O deliğin dibinde, ağzında karıncanın bıraktığı tane ile bir kurtcuğun, habire şu şekilde Allâh’ı zikrettiğini müşahede eder.
سبحان من يرانى– ويعرف مكانى– و يرزقنى ولا ينسانى
“Suphane men yeranî,
Ve ya’rifu mekânî
Ve yerzuknî ve lâ yensani.”
Yani: “Ey! her hal-u kârda beni bilen ve haberdar olan, benim yer ve mekânımı gören ve bilen, beni hiç bir zaman unutmayıp rızkımı gönderen yüce Allâhım! Rabb-i Kerim’ım! Seni tesbih ederim, seni kusurlardan tenzih ederim.”
Bunu gören ve işiten Hz Musa’da Allâh’ı tesbih ve ta’zim ederek yüceltti ve hamd-u senâda bulundu.
“Allâh’a inanın; çünkü böyle bir iman’a muhtacız.”
Kant
“Âlim ölse de yaşar, cahil yaşarken ölüdür.”
Hz.Ali
Dipnotlar:
(1) Sebe,34/46
(2) En’am, 6/80
(3) Gaşiye, 88/17
(4) Haşir, 59/2
(5)..Bakara, 2/75
(6) Bakara, 2/256
(7) Tağabun, 2
(8) Kehf, 29
(9) Bakara, 2/ 260
(10) 33. Söz. 31. Pencere’de detaylariyla ilmi izahatı yapılmıştır.
(11) Furkan 25/43
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder