16 Kasım 2026 Pazartesi

İNSANIN EN BÜYÜK ZENGİNLİĞİ

         . İMAN ZENGİNLİĞİ

İmanı olan insan, en karanlık günlerinde bile ümitsiz değildir. Çünkü onun dayandığı kudret sonsuzdur.

. GÖNÜL ZENGİNLİĞİ

Gönlü zengin olan insan, başkasının mutluluğundan rahatsız olmaz. Paylaştıkça çoğalır, sevdikçe güzelleşir.

. KANAAT ZENGİNLİĞİ 

Kanaat, elindekine razı olup çalışmaktan vazgeçmek değil; sahip olduklarının kıymetini bilerek hırsa esir olmamaktır.

. AHLAK ZENGİNLİĞİ

İnsanın gerçek değeri makamıyla değil, makam sahibi olduğunda nasıl davrandığıyla ölçülür.

. HAYIR DUASI ZENGİNLİĞİ

En güzel miras, ardından bırakılan servet değil; "Allah ondan razı olsun, bana iyiliği dokunmuştu." dedirten güzel bir isimdir.           

“Cebin dolu ama gönlün boşsa zengin değilsin. Gönlün imanla, kalbin merhametle, hayatın güzel ahlâkla doluysa işte gerçek zenginlik budur.”

Malın dünyada kalır, güzel ahlâkın ve hayırların seninle gelir.

Sevgi Çiçeklerine Nurdan Damlalar 🌹

Biraz da kendimize soralım:

Ne kadar mal biriktirdik değil, kaç gönül kazandık?                                      Kaç kişiden üstün olduk değil, kaç kişinin derdine ortak olduk?

İnsanların gözünde ne kadar büyüdük değil, Allah katında nasıl bir kul olmaya çalıştık?

Son söz:

İnsanın en büyük zenginliği, Allah'a iman eden bir kalp, insanlara iyilik eden bir el ve kimseye kötülük düşünmeyen bir gönüldür.Rabbim bizleri gönlü zengin, ahlâkı güzel, duası makbul kullarından eylesin. Âmin.                                       

15 Kasım 2026 Pazar

HAYATIN İMTİHANI

Hayatın İmtihanı En Ağır İmtihandır.

Hayatın başından sonuna kadar her dakikasının hesabını vermek, bundan da yüzünün akı ile çıkmak elbette kolay değildir. Bir kameraman tutun, hayatınızın bir gününü, hiçbir saniyesini kaçırmadan tespit etsin ve yirmi dört saatin sonunda geri dönüp bu filmi seyredin. Kameramanın her anınızı tespit ettiğini bildiğiniz halde yine de yanlış bulduğunuz, olmasaydı diyeceğiniz, şu bölümün kesilip çıkartılması gerekir diyeceğiniz uzunca bir bölümün olduğunu göreceksiniz. Her dakikanızın denetlendiğini bildiğiniz halde bu kadar eksiklikler çıkıyor ise bunu bir ömre yaydığınızda çok daha fazlası çıkması kaçınılmaz olacaktır.

Bütün sırların açıldığı ahiret gününde, uzunca bir zaman sayılacak yılların hesabını vermek çok kolay olmasa gerektir. Eskilerin çok önemli bulduğum bir sözü vardır. Hesaba çekilmeden önce kendinizi hesaba çekiniz derler. Her gün akşam başımızı yastığa koyduğumuzda, bir günümüzü hesaba çekersek, eksik ve hatalarımızı görüp onları bir daha tekrarlamazsak ikinci günümüz daha düzenli, daha başarılı geçecektir. İki günü birbirine eşit olan aldanmıştır hadisinin verdiği en önemli mesaj bu hayat muhasebesinde yatmaktadır. Her günümüz bir öncekinden bir adım ileride olursa hayata tutunma daha başarılı olacaktır. Hayatın da tadı gelecektir.

Severek yaptığımız yanlışlar geri dönüp birer yılan olup bizi zehirleyecekse o hayatın ne zevki olur? Böyle bir hayattan tat alınır mı? Zehirli bal yiyen insan, ilk yediği zaman ağzına bir bal tadı gelecektir. İşin aslı ise daha sonra anlaşılacak ve zehirin etkisi kendini hissettirecek, o alının bal lezzetinden yüz derece daha büyük zehrin verdiği elem ve acıyı çekmeye mecbur olacaktır. Beş dakikalık bir lezzet için günlerce elem ve ızdırap çekmek doğru bir davranış mıdır? Akıllı insana yakışır mı?

Hayatın içindeki yanlışları silecek, onları sansürleyecek, etkisini azaltacak veya yok edecek önemli bir iksir pişman olmaktır. İnsanın hamurunda unutkanlık vardır. Mayası unutkanlıkla yoğrulmuştur. Buna bağlı olarak zaman zaman hata yapabilir. Her insanın tabiatında böyle bir özellik vardır. Ancak bir hatayı iki defa yapmak aklı başında bir insana yakışmıyor. Zaten bir hatayı iki defa yapmamak da bir pişmanlık demektir. O hatadan vazgeçmek anlamına gelir. Parmağınızı bir akrep deliğine soksanız ve akrep sizi soksa zehirlese tekrar o deliğe elinizi sokar mısınız? İkinci defa sokulmayı zehirlenmeyi göze almak mümkün mü?

Hayat da böyledir. Her hata sonuç itibariyle bir akrep sokması gibidir. Er ya da geç onun bir acısı hissedilecektir. O zaman bir hatayı iki, üç, beş… defa yapmak aklı başında bir insan davranışı olamaz. Akıllı bir insan da bunu böyle yapmaz. Bu şekilde yanlış davranan da onun bedelini ödemek zorunda kalacaktır.

Hiç kimsenin birbirine yardım etmediği bir günde, hayatın bütün dakikalarından hesaba çekileceğimizi bir başucu levhası gibi kabul edip bütün ömrü buna göre düzenlemek hayatın en önemli ve öncelikli işidir. İnsanın da bir numaralı meselesi budur. Allah yar ise başkası ağyar olsa ne yazar! O dost ise başkasının düşmanlığının hiçbir önemi yoktur. Onun dostluğunu kazanmak insanlığın bir numaralı işidir. Bunu başarmak ümidi ile…

Ali Sarıkaya


14 Kasım 2026 Cumartesi

HAYAT REHBERİM 1

 .İman Gözlüğünü takıyorum ve böylece yaşadığım her olaya “kaderin bir planı” ve “Allah’ın bir esmasının tecellisi” gözüyle bakıyor, tesadüf fikrini hayatımdan tamamen çıkarıyorum.

. Hayatımın merkezine bu sözü koyuyorum.

“Güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen hayatından lezzet alır”

. Geçmişin sıkıntılarını dünde bırakıyorum; geçmiş için üzülmenin bugünkü huzurumu çalmasına izin vermiyorum.

. Henüz gelmemiş geleceğin dertlerini bugüne taşıyıp sırtıma yük almıyorum.

“Gelecek günler ise, madem daha gelmemişler, Rabbin olan Rahmanürrahîmin rahmetine itimad edip, dövülmeden ağlama, hiçten korkma, ademe vücut rengi verme.”Lem’alar

. Ömrü Bugün Biliyorum: Bana verilen hayat sermayesinin tam da “bugün” olduğunu unutmuyor, enerjimi sadece bugüne harcıyorum. Sabır kuvvetimi dağıtmıyorum.

. Ölümü bir son değil, terhis ve dostlara kavuşmak olarak görüyor; dünyevi hırslarımı dizginliyorum.

“Hakîm-i Rahîm tarafından bir terhistir, bir tebdil-i mekândır. Saadet-i Ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine bir sevkiyattır.” Mektubat-20.Mektup

. Esmaya Ayna Oluyorum: Kâinattaki her sanatı (bir çiçeği, gökyüzünü, insanı) Sâni-i Zülcelal’in mektubu olarak okuyorum.

. Benliğimi bir sahiplik değil, Allah’ın sıfatlarını tanıtan bir ölçü aleti (vahid-i kıyasi) olarak görüyorum.

. Manevi İlaçları Kullanıyorum: Risale-i Nur’daki Hastalar Risalesi ve Gençlik Rehberi’ni psikolojik dayanıklılık kaynağım yapıyorum.

. Şevk-i Mutlak İçindeyim: Ümitsizliği (ye’s) en büyük düşmanım biliyor; her şartta çalışma ve ümit arzumu canlı tutuyorum.

. Namazı Hayatımın Merkezine Koyuyorum: 24 saatlik sermayemden 1 saatini 5 vakit namaza ayırıyorum; hayatımın bereketini burada buluyorum.

. Sabah namazından sonra namaz tesbihatını eksiksiz okuyorum. Ve şahsi maneviye dahil oluyorum.

. Cevşen-i Kebir Okuyorum: Günlük korunmam ve manevi zırhım için Cevşen-i Kebir’den her gün düzenli bölümler okuyorum.

. Namaz Tesbihatı: Namaz sonlarındaki  tesbihatı asla aksatmıyorum.

. Zihinsel berraklık ve iç huzurum için Sekine ve Tahmidiye duasını ve altı ismi vird ediniyorum.

HAYAT REHBERİM 2

 Gün içinde “Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammed” salavatını dilimden düşürmüyorum.

.: Günahların ruhumda yaptığı tahribatı her gün “estağfirullah” diyerek temizliyorum.

. Teheccüd namazlarıyla ruhumu besliyorum.

. Tesbihat yaparken kelimeleri mekanik değil, kalbimle onaylayarak ve manasını düşünerek söylüyorum.

. Sadece kendim için değil, bütün müminler ve kâinat adına geniş bir niyetle dua ediyorum.

. Yaptığım her işi Rıza-yı İlahî için yapıyor; insanların takdirine veya alkışına bağımlı olmuyorum.

. Vazifemi Yapıp Gerisine Karışmıyorum: Ben çalışmaktan sorumluyum, neticeyi vermek Allah’a aittir diyerek huzur buluyorum.

. Hastalık ve musibetlerin, ömrümün dakikalarını ibadet hükmüne getirdiğini biliyorum.

. Günlük rutinlerimi (yeme, içme, uyku) Sünnet-i Seniyye’ye göre yapıp adete dönüşen işlerimi ibadete çeviriyorum.

.Günümü ibadet, tefekkür, dünya işi ve dinlenme olarak dengeli bir şekilde bölüyorum.

. Ataleti Yıkıyorum: “Rahat Zahmette, Zahmet Rahattadır” kuralıyla tembellikle savaşıyorum.

. Hırsın kayıp getirdiğini, kanaatin ise tükenmez bir hazine olduğunu bilerek hareket ediyorum.

“Evet, hırs; şükürsüzlük olduğu gibi, hem sebeb-i mahrumiyettir, hem vasıta-i zillettir.”Mektubat

. İktisat Düsturum: İsraftan kaçınıyorum; iktisat hem bereketimi artırıyor hem de beni minnetten kurtarıyor.

. Sabır Gücüm: Sabır kuvvetimi geçmişe ve geleceğe dağıtmıyor; sadece “şu andaki” zorluğa karşı kullanıyorum.

. Sebat ve Devamlılık: Az da olsa devamlı olan ameli ve çalışmayı tercih ediyorum

GÜZEL SÖZLER

 . Sabır, başına gelene razı olmak kadar, doğru olanı yapmaktan vazgeçmemektir.

. Dua, çaresizliğin son durağı değil; kulun Rabbine açılan en güzel kapısıdır.

. Tevekkül, çalışmadan beklemek değil; elinden geleni yapıp sonucu Allah'a bırakmaktır.

. Her gecenin bir sabahı, her sıkıntının bir imtihanı, her imtihanın bir hikmeti vardır.

. İnsan bazen istediğine kavuşamayınca üzülür; fakat bilmez ki her istediği onun için hayırlı olmayabilir.

. Kaderine iman eden insan, tedbiri terk etmez; fakat netice karşısında ümitsizliğe de düşmez.

. Gözyaşı dökmek zayıflık değildir; yeter ki gözyaşının ardından umut tükenmesin.

. Allah'a açılan eller hiçbir zaman boş değildir; bazen istediğini, bazen daha hayırlısını bulursun.

. Musibetler insanı yıkmak için değil, bazen uyandırmak ve olgunlaştırmak için birer imtihandır.

. Sabır, acının yokluğu değil; acının içinde imanı ve istikameti koruyabilmektir.

. İnsan her kapı kapandığında ümitsizliğe düşmesin; çünkü Allah'ın rahmet kapısı daima açıktır.

. Dua ederken yalnızca istediğini değil, isteyene de muhtaç olduğunu hatırla.

10 Kasım 2026 Salı

BU ZAMANIN CAZİBEDAR FİTNESİ

    Elhasıl, gençlik gidecek. Sefahette gitmiş ise, hem dünyada, hem âhirette, binler bela ve elemler netice verdiğini ve öyle gençler ekseriyetle sû'-i istimal ile, israfat ile gelen evhamlı hastalıkla hastahanelere ve taşkınlıklarıyla hapishanelere veya sefalethanelere ve manevî elemlerden gelen sıkıntılarla meyhanelere düşeceklerini anlamak isterseniz; hastahanelerden ve hapishanelerden ve kabristanlardan sorunuz. Elbette hastahanelerin ekseriyetle lisan-ı halinden, gençlik saikasıyla israfat ve sû'-i istimalden gelen hastalıktan enînler, eyvahlar işittiğiniz gibi; hapishanelerden dahi, ekseriyetle gençliğin taşkınlık saikasıyla gayr-ı meşru dairedeki harekatın tokatlarını yiyen bedbaht gençlerin teessüflerini işiteceksiniz. Ve kabristanda ve mütemadiyen oraya girenler için kapıları açılıp kapanan o âlem-i berzahta -ehl-i keşfelkuburun müşahedatıyla ve bütün ehl-i hakikatın tasdikıyla ve şehadetiyle- ekser azablar, gençlik sû'-i istimalâtının neticesi olduğunu bileceksiniz. Hem nev'-i insanın ekseriyetini teşkil eden ihtiyarlardan ve hastalardan sorunuz. Elbette ekseriyet-i mutlaka ile esefler, hasretler ile "Eyvah gençliğimizi bâd-i heva, belki zararlı zayi' ettik. Sakın bizim gibi yapmayınız." diyecekler. Çünki beş-on senelik gençliğin gayr-ı meşru zevki için, dünyada çok seneler gam ve keder ve berzahta azab ve zarar ve âhirette cehennem ve sakar belasını çeken adam, en acınacak bir halde olduğu halde

اَلرَّاض۪ى بِالضَّرَرِ لَا يُنْظَرُ لَهُ

sırrıyla hiç acınmaya müstehak olamaz. Çünki zarara rızasıyla girene merhamet edilmez ve lâyık değildir. Cenab-ı Hak bizi ve sizi, bu zamanın cazibedar fitnesinden kurtarsın ve muhafaza eylesin, âmîn...

Sözler - 147

5 Kasım 2026 Perşembe

KAZLAR VE TAŞLAR

 İşte 1 sinek, 3 kaz, 4 elif, aynı zamanda cemaatî ittihadın sırrını, ittifakı, dayanışmayı ders verir, yol gösterir. Yaban kazlarının göç sırasındaki düzenli uçuşları sırasında verdikleri muhteşem ittihat, birlik dersi şöyledir:

* “V” şeklinde uçulduğunda, her kaz, kanat çırptığında arkasındaki kazı kaldıran bir hava akımı oluşturur. Böylece kaz grubu, birbirlerinin kanat çırpışları sonucu ortaya çıkan hava akımını kullanarak uçuş menzillerini yüzde 70 oranında uzatır. Kazlar tek başına gidebilecekleri yolu grup halinde neredeyse ikiye katlar.


* Bir kaz, ”V” grubundan çıktığı anda uçmakta güçlük çeker. Çünkü diğer kazların oluşturduğu hava akımının dışında kalır. Ve ekseriyetle gruba geri dönüp yoluna bu şekilde devam eder.


* “V” grubunun başında uçan kaz, hava akımından yararlanamaz; diğerlerine oranla daha çabuk yorulur. Bu durumda en arkaya geçer ve bu defa hemen arkasındaki kaz öncü olur. Sürekli tekrarlanan bu dönüşümle her kaz, grubun her kademesinde vazife alır.


* Uçuş hızı yavaşladığında gerideki kazlar, daha hızlı gitmeleri için öndekileri bağırarak uyarıyor.


* Gruptaki bir kaz hastalanırsa ya da bir avcı tarafından vurulursa; düşen kaza yardım etmek üzere gruptan iki kaz ayrılır ve korumak üzere yanına giderler. Tekrar uçabilene veya ölümüne dek başında beklerler. Daha sonra kendilerine başka bir kaz grubu bulurlar. Hiçbir kaz grubu, kendilerine iltihak edenleri reddetmez.

“Uçan kazlar bile cemaat olmuş, kazlar kadar olamadık!” diye hayıflanmaktansa, “Allah’ın ipine hep birlikte sımsıkı sarılın!” âyetine kulak vermeli ve ittifakın şu müthiş gücünün sırrını yakalamalı:

“Üç elif ittihad etmezse, üç kıymeti var. Sırr-ı adediyet ile ittihad etse, yüz on bir kıymet alır. Dört kere dört ayrı ayrı olsa, on altı kıymeti var. Eğer sırr-ı uhuvvet ve ittihad-ı maksat ve ittifak-ı vazife ile tevafuk edip bir çizgi üstünde omuz omuza verseler, o vakit dört bin dört yüz kırk dört kuvvetinde ve kıymetinde olduğu gibi, hakikî sırr-ı ihlâs ile, on altı fedakâr kardeşlerin kıymet ve kuvvet-i mâneviyesi dört binden geçtiğine, pek çok vukuat-ı tarihiye şehadet ediyor.

Bu sırrın sırrı şudur ki:

Hakikî, samimî bir ittifakta herbir fert, sair kardeşlerin gözüyle de bakabilir ve kulaklarıyla da işitebilir. Güya on hakikî müttehid adamın herbiri yirmi gözle bakıyor, on akılla düşünüyor, yirmi kulakla işitiyor, yirmi elle çalışıyor bir tarzda mânevî kıymeti ve kuvvetleri vardır.”2 İşte birlik ve beraberliğin harika gücü!

Bu harika sırrı eğer grup/cemaat ve cemaatler arası gösterebilsek harika sonuçlar almayacak mıyız?


Kubbeli yapılarda taşlar omuz omuza vererek düşmekten kurtuluyor, kazlar harika dayanışma ile yol alıyor. Taşlar, kazlar kadar da mı olamayacağız?

Alıntı

Dipnotlar:

1- Mesnevî-i Nuriye, s. 69.

2- Lem’alar, s. 165.