İnsan ve canlıların hayat sürdüğü koca dünyamız teknoloji medeniyet harikaları sayesinde her an ulaşılabilir küçük bir köy haline geldi.Koskoca dünya teknoloji sayesinde internet ve diğer teknoloji harikaları ile bir tık sonucu her türlü bilgiye ulaşıldı. Bu sayede en uzak yerler yakın oldu, görülemeyen yerler görülür hale geldi, koskoca dünya evimize sığar duruma dönüştü.Tıpkı dünya küçüldü bir avuca sığdı insan ise bu büyük kitabı okuyabilir vaziyet aldı.Bu büyük alem, insan denilen küçük alemin açılımı iken şimdi gelişen teknoloji ile küçülüp insan şekline dönüştü.Bu alemin bir parçası olan dünyayı incelemeye ve ona ulaşmaya muaffak oldu.Bunlara ulaşan insan akıl ve ruhi yapı itibari ile zaman zaman taşıyamayacağı yükün altına girerek ruh ve akıl sağlığını bozdu.Bazen aklın kavrayamadığı şeyleri görünce inkara kadar gitti. Ruh sağlığı bozulduğu için çeşitli bunalımlara girdi.Bir yandan yenilikler sayesinde gizemli alemin sırlarını keşfederken bir taraftan da kaldıramayacağı yükler ile hem vücut hem ruh bakımından yıprandı.Vücut akıl ve ruh bütünlüğünü sağlamakta zorlanınca maddi ve manevi rahatsızlıklar başgösterdi.Hem vücut hem ruh sağlığı için doktora başvurup çeşitli ilaçlar kullanmak durumunda kaldı.
7 Kasım 2024 Perşembe
İNSAN VE SORUMLULUKLARI !
İnsan nedir ?
Hem madem gözümüzle görüyoruz ve aklımızla anlıyoruz ki;
· İnsan şu kâinat ağacının en son ve en cemiyetli meyvesi,
· Ve hakikat-ı Muhammediye aleyhissalâtü vesselâm cihetiyle çekirdek-i aslîsi,
· Ve kâinat Kur’ân’ının âyet-i kübrası,
· Ve İsm-i Âzamı taşıyan âyetü’l-kürsîsi,
· Ve kâinat sarayının en mükerrem misafiri,
· Ve o saraydaki sair sekenelerde tasarrufa mezun en faal memuru,
· Ve kâinat şehrinin zemin mahallesinin bahçesinde ve tarlasında, varidat ve sarfiyatına ve zer’ ve ekilmesine nezarete memur,
· Ve yüzer fenler ve binler san’atlarla teçhiz edilmiş en gürültülü ve mes’uliyetli nâzırı,
· Ve kâinat ülkesinin arz memleketinde, Padişah-ı Ezel ve Ebedin gayet dikkat altında bir müfettişi, bir nevi halife-i arzı,
· Ve cüz’î ve küllî harekâtı kaydedilen bir mutasarrıfı,
· Ve semâ ve arz ve cibâlin kaldırmasından çekindikleri emanet-i kübrâyı omuzuna alan,
· Ve önüne iki acip yol açılan, bir yolda zîhayatın en bedbahtı ve diğerinde en bahtiyarı,
· Çok geniş bir ubudiyetle mükellef bir abd-i küllî,
· Ve Kâinat Sultanının İsm-i Âzamına mazhar ve bütün esmâsına en câmi’ bir âyinesi, ve hitabât-ı Sübhâniyesine ve konuşmalarına en anlayışlı bir muhatab-ı hassı,
· Ve kâinatın zîhayatları içinde en ziyade ihtiyaçlısı,
· Ve hadsiz fakrıyla ve acziyle beraber hadsiz maksatları ve arzuları ve nihayetsiz düşmanları ve onu inciten zararlı şeyleri bulunan bir biçare zîhayatı,
· Ve istidatça en zengini,
· Ve lezzet-i hayat cihetinde en müteellimi ve lezzetleri dehşetli elemlerle âlûde,
· Ve bekàya en ziyade müştak ve muhtaç ve en çok lâyık ve müstehak ve devamı ve saadet-i ebediyeyi hadsiz dualarla isteyen ve yalvaran ve bütün dünya lezzetleri ona verilse, onun bekàya karşı arzusunu tatmin etmeyen,
· Ve ona ihsanlar eden Zâtı perestiş derecesinde seven ve sevdiren ve sevilen çok hârika bir mu’cize-i kudret-i Samedâniye ve bir acûbe-i hilkat,
· Ve kâinatı içine alan ve ebede gitmek için yaratıldığına bütün cihazat-ı insaniyesi şehadet eden, böyle yirmi küllî hakikatlerle Cenâb-ı Hakkın Hak ismine bağlanan,
· Ve en küçük zîhayatın en cüz’î ihtiyacını gören ve niyazını işiten ve fiilen cevap veren Hafîz-i Zülcelâlin Hafîz ismiyle mütemadiyen amelleri kaydedilen ve kâinatı alâkadar edecek ef’âlleri o ismin kâtibîn-i kiramlarıyla yazılan ve herşeyden ziyade o ismin nazar-ı dikkatine mazhar bulunan bu insanlar, elbette ve elbette ve herhalde ve hiçbir şüphe getirmez ki, bu yirmi hakikatın hükmüyle, insanlar için bir haşir ve neşir olacak ve Hak ismiyle evvelki hizmetlerinin mükâfatını ve kusuratının mücâzâtını çekecek ve Hafîz ismiyle cüz’î-küllî kayd altına alınan her amelinden muhasebe ve sorguya çekilecek ve dâr-ı bekàda saadet-i ebediye ziyafetgâhının ve şekavet-i daime hapishanesinin kapıları açılacak ve bu âlemde çok tâifelere kumandanlık yapan ve karışan ve bazan karıştıran bir zabit, toprağa girip her amelinden sual olunmamak ve uyandırılmamak üzere yatıp saklanmayacaktır.
Meyve Risalesi, Yedinci Mesele
İSYAN ETMEK HAKKIMIZ MI ?
İ'lem Eyyühel-Aziz!
Kur'an-ı Kerim nimetleri, âyetleri, delilleri ta'dad ederken
فَبِاَىِّ اٰلَٓاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ
âyet-i celilesi tekrar ile zikredilmekte olduğundan şöyle bir delalet vardır ki: Cin ve insin en çok isyanlarını, en şedid tuğyanlarını, en azîm küfranlarını tevlid eden şöyle bir vaziyetleridir ki; nimet içinde in'amı görmüyorlar.
İn'amı görmediklerinden Mün'im-i Hakikî'den gaflet ederler.
Mün'imden gafletleri saikasıyla o nimetleri esbaba veya tesadüfe isnad ederek, Allah'tan o nimetlerin geldiğini tekzib ediyorlar.
Binaenaleyh herbir nimetin bidayetinde, mü'min olan kimse Besmeleyi okusun.
Ve o nimetin Allah'tan olduğunu kasdetmekle, kendisi ancak Allah'ın ismiyle, Allah'ın hesabına aldığını bilerek, Allah'a minnet ve şükranla mukabelede bulunsun.
Mesnevi-i Nuriye - 95
"İLİM, İLİM BİLMEKTİR"
Evet, aşağıdaki mısralar Yunus Emre'ye aittir ve derin bir anlam taşır:
"İlim ilim bilmektir,
İlim kendin bilmektir.
Sen kendini bilmezsen,
Bu nice okumaktır?"
Yunus Emre burada, ilimin sadece bilgi edinmek veya dış dünyayı anlamak olmadığını, aslında insanın kendini tanıması ve bilmesi gerektiğini vurgular. İlim öğrenmenin ve bilgi sahibi olmanın asıl gayesinin, insanın kendi iç yolculuğunda kendini tanıması, hayatın anlamını kavraması ve doğru yolu bulması olduğunu anlatır.
Yunus, burada ilmin kalbe ve ruha işlemesi gerektiğini, salt bilgi birikiminin yeterli olmadığını ima eder. Yani, eğer bir insan kendini tanımıyorsa ve kendi benliği üzerine düşünmüyorsa, ne kadar bilgi edinirse edinsin, bu bilgilerin gerçek anlamını kavramaktan uzak kalır.
Özellikle günümüz dünyasında, bilgiye ulaşmak çok kolay hale geldi; ancak Yunus Emre'nin bu sözleri, manevi bilgeliğe, kendini tanımaya ve kalbin derinliklerine inmeye işaret ediyor. Sadece zahiri bilgi değil, aynı zamanda manevi farkındalık ve bilgelik de insanın bütünlüğü için gereklidir.
Bediüzzaman Hazretleri ise,ilim öğrenmenin önemini ve insan ile hayvan arasındaki farkı Sözler isimli eserinde şöyle izah eder;
"Hayvan dünyaya geldiği vakit âdeta başka bir âlemde tekemmül etmiş gibi istidadına göre mükemmel olarak gelir, yani gönderilir.
Ya iki saatte, ya iki günde veya iki ayda, bütün şerait-i hayatiyesini ve kâinatla olan münasebetini ve kavanin-i hayatını öğrenir, meleke sahibi olur.
İnsanın yirmi senede kazandığı iktidar-ı hayatiyeyi ve meleke-i ameliyeyi, yirmi günde serçe ve arı gibi bir hayvan tahsil eder, yani ona ilham olunur.
Demek hayvanın vazife-i asliyesi; taallümle tekemmül etmek değildir ve marifet kesbetmekle terakki etmek değildir ve aczini göstermekle meded istemek, dua etmek değildir.
Belki vazifesi; istidadına göre taammüldür, amel etmektir, ubudiyet-i fiiliyedir.
İnsan ise dünyaya gelişinde herşeyi öğrenmeye muhtaç ve hayat kanunlarına cahil, hattâ yirmi senede tamamen şerait-i hayatı öğrenemiyor.
Belki âhir-i ömrüne kadar öğrenmeye muhtaç, hem gayet âciz ve zaîf bir surette dünyaya gönderilip bir-iki senede ancak ayağa kalkabiliyor.
Onbeş senede ancak zarar ve menfaatı farkeder.
Hayat-ı beşeriyenin muavenetiyle, ancak menfaatlarını celb ve zararlardan sakınabilir.
Demek ki, insanın vazife-i fıtriyesi; taallümle tekemmüldür, dua ile ubudiyettir."1
Yine Bediüzzaman Hazretleri ,aynı eserin başka bir yerinde,
"Ey kendini insan bilen insan! Kendini oku. Yoksa, hayvan ve câmid hükmünde insan olmak ihtimali var."2 diyerek insanın kendisini ve kainat kitabını okumasını isteyerek yaratılış maksat ve gayasine dikkat çekmektedir.
Netice olarak şunu söyleyebiliriz, öyle ise insan; "Beşikten mezara kadar ilim tahsil ederek" ve ilim öğrenerek kendini geliştirmekle mükelleftir.
Dipnot:
1-Sözler.s-352
2-A.g.e: s-628
6 Kasım 2024 Çarşamba
AİLE ÇEŞİTLERİ
Demokratik aile olun.
NİMETLERDEN İSTİFADE
İ'lem Eyyühel-Aziz!
Cenab-ı Hakk'ın insana verdiği nimetler, ister âfâkî olsun ister enfüsî olsun, bazı şerait altında insana gelip vusul buluyor.
Meselâ: Ziya, hava, gıda, savt ve sadâ gibi nimetlerden insanın istifade edebilmesi ancak göz, kulak, ağız, burun gibi vesaitin açılmasıyla olur.
Bu vesait, Allah'ın halk ve icadıyla olur.
İnsanın eli, kesb ve ihtiyarında yalnız o vesaiti açmaktır.
Binaenaleyh o nimetleri yolda bulmuş gibi sahibsiz, hesabsız olduğunu zannetmesin.
Ancak Mün'im-i Hakikî'nin kasdıyla gelir, insan da ihtiyarıyla alır.
Sonra ihtiyaca göre in'am edenin iradesiyle bedeninde intişar eder.
Mesnevi-i Nuriye - 94
BENCİL VE DUYARSIZ BİR GENÇLİK
Hayatın gerçeklerinden habersiz, duygusuz ve bencil bir nesil geliyor.
Şehitler için gözyaşı döken kendi ana babalarını anlamıyorlar. Başkalarının çocukları için ağlamaya anlam veremiyorlar.
Yanı başımızdaki savaşlar, acı çeken çocuklar, ölen on binlerce insan onları hiç ilgilendirmiyor.
Tüm acı gerçekleri çizgi film tadında izliyorlar ve yürekleri hiç acımıyor.
Hayatlarının odağındaki tek şey eğlenmek. Eğlenemedikleri tüm zamanları kendilerine bir işkence olarak görüyorlar.
Kendileri için yapılan fedakârlıkların hiç farkında değiller. Kıymet bilmiyorlar ve vefasızlar.
Herkesi kendilerine hizmet etmek için yaratılmış görüyorlar.
İnsanlara verdikleri değer, onların isteklerini yerine getirebildikleri ve ne kadar eğlendirdikleriyle orantılı.
Hayatlarında eğlenmekten başka bir amaç olmadığı için artık tek eğlence kaynağına dönmüş telefon ve tabletlerini ellerinden aldığınızda dünyanın sonunun geldiğini zannediyorlar.
..... Çocuklar hayattan bihaber.
Açlık nedir bilmiyorlar, yedikleri önlerinde, yemedikleri arkalarında, acıkmalarına fırsat bile vermiyoruz.
Öyle ki yemek yemeyi bile işkence görür hale geliyorlar.
Susuzluk nedir, hiç bilmiyorlar. Hiç susuz kalmamışlar.
Üç adımlık yolda bile susarlar diye yanımızda içecek taşıyoruz. Çocuk daha ‘susadım’ demeden ağzına suyu dayıyoruz.
Çocuklar hiç üşümüyor.
Soğuk havalarda evden çıkarmıyoruz. Okula giderken kırk kat sarmalayıp çıkarıyoruz, hiç titremiyorlar.
Çocuklar hiç ıslanmıyorlar.
Evden arabaya kadar üç metrelik mesafede şemsiyesini başına tutuyoruz.
Saçına bir tek yağmur damlası düşürmüyoruz.
Yorgunluk nedir bilmiyor çocuklar. İki adımlık mesafelere bile arabayla götürüyoruz, yorulmasınlar diye.
Yokluk nedir bilmiyorlar, daha istemeden her şeyi önlerine sunuyoruz. Bu yüzden varlığın kıymetini bilmiyorlar.
..... Çocuklar hissetmiyor yaşamı.
Açlığı bilmedikleri için açlara acımıyor, üşümek nedir bilmedikleri için sokaktaki evsizleri umursamıyor.
Müdahale edilmezse gelecek iyi şeyler getirmeyecek ülkemize.
Bu sorunu devlet derinden hissetmeli.
Bu sorunun çözümü için çalıştaylar düzenlenmeli. Öğretim programları ve ders materyalleri revize edilmeli.
Okulların duygu eğitimi konusunda rolleri artırılmalı.
Geç kalınmadan bu sorun mutlaka çözülmeli.
Bu sorun çözülmezse ülke çözülecek.
Alıntı