İnsan bu dünyaya her şeyden tam lezzet almak için gönderilmemiştir.
Hayvan bu dünyada lezzet alır; insan ise ebedî âlem için yaratılmıştır.
Hayvanın hayatı dünya ile sınırlıdır; gördüğü, yediği ve yaşadığı nimetlerden bu dünyada nasibini alır.
Fakat insanın arzuları dünyaya sığmaz.
Kalıcı mutluluk, sonsuzluk ve ebedî hayat ister.
Çünkü insanın kalbi ebediyeti arar.
Dünya ise geçicidir.
Hayvan dünyada tam lezzet alır; insan ise asıl ve tam lezzeti, Allah’ın izniyle ebedî âlemde, Cennet’te bulur.
Öyleyse dünyadaki nimetleri amaç değil,
ebedî saadete götüren birer emanet ve işaret olarak görmek gerekir.
🌿 Dünya geçici bir durak, Cennet ise ebedî saadet yurdudur.
İnsan ile hayvan arasındaki farkı, özellikle manevî açıdan şöyle özetleyebiliriz:
🐾 Hayvan ve insan arasındaki temel fark
Hayvan, büyük ölçüde hazır ve sınırlı bir hayat programıyla yaşar. İhtiyaçlarını bilir; yiyecek, güvenlik ve neslin devamı gibi temel ihtiyaçlarının peşinden gider. Dünyadaki hayatı onun açısından başlıca yaşam alanıdır.
İnsan ise yalnızca yaşamak için değil, anlamak, düşünmek, seçmek ve ebedî hayatı kazanmak için yaratılmıştır.
Hayvan
İnsan
İçgüdüleriyle hareket eder
Akıl ve irade sahibidir
İhtiyaçları daha sınırlıdır
İhtiyaç ve arzuları çok geniştir
Dünyadaki hayatla sınırlı bir yaşam sürer
Ölümü ve ölüm sonrasını düşünür
Nimetlerden faydalanır
Nimeti vereni tanımaya ve şükretmeye yönelir
Geleceği sınırlı ölçüde gözetir
Ebediyeti ve ahireti düşünür
Öğrenmesi daha çok yaşamsal ihtiyaçlar çevresindedir
Bilim, sanat, ahlâk ve inanç gibi alanlarda sınırsız öğrenme arayışı vardır
Sorumluluğu insanınki gibi değildir
İrade ve tercihleri sebebiyle ahlâkî sorumluluk taşır
En önemli farklardan biri şudur:
Hayvan dünyadaki nimetten lezzet alır; insan ise nimetin ötesine geçip nimet sahibini tanıma, şükretme ve ebedî saadeti arama kabiliyetine sahiptir.
Bu yüzden insanın meselesi sadece “Dünyada nasıl mutlu olurum?” değil;
“Nereden geldim, nereye gidiyorum ve ebedî saadeti nasıl kazanırım?” sorularıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder