Kapı dinlemek, laf taşımak !
Gönüllerin inceldiği, insanların birbirine karşı daha kırılgan olduğu bir zamanda yaşıyoruz. Böyle bir dönemde en çok dikkat etmemiz gerekenlerden biri de sözün temizliği ve kul hakkının hassasiyetidir.
Kapı dinlemek…
Gizlide olanı merak edip öğrenmeye çalışmak, kişinin kendi gönül huzurunu da başkasının mahremiyetini de zedeler. Dinlediklerimiz çoğu zaman eksik, yanlış ya da bağlamından koparılmış bilgiler olur. Bu da insanları birbirinden uzaklaştırır, güveni yaralar.
Laf taşımak ise dinlemekten daha tehlikelidir.
Bir söz, yanlış bir yorumla veya biraz abartıyla başka bir kişiye aktarıldığında artık fitne kapısı açılmış olur. Bir kelime, bir cümle, bazen bir bakış bile iki gönlü birbirinden soğutmaya yeter. Oysa Allah katında en sevilmeyen davranışlardan biri, iki kişinin arasını bozmak için söz taşımaktır.
Bazı insanlar “Ben sadece olanı söyledim.” diyerek kendini temize çıkarır. Oysa söylenenin doğru olması bile, onu söylemenin doğru olduğu anlamına gelmez. Sözün doğru olması yetmez; doğru kişiye, doğru zamanda, doğru niyetle söylenmelidir.
Gönül insanı, başkalarının ayıbını araştırmaz;
gizliyi merak etmez;
kalp kıracak sözün taşıyıcısı olmaz.
O, her daim sükûneti, emniyeti ve güveni temsil eder.
“Söz taşımak, ateş taşımak gibidir; düşürdüğün yer yanar, taşıyanın eli ise mutlaka bir gün tutuşur.”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder